ΣΦΙΠ facebook ΣΦΙΠ twitter ΣΦΙΠ google+ ΣΦΙΠ youtube ΣΦΙΠ dailymotion

Πέρασαν σχεδόν τριάντα χρόνια, (1983), από την τελευταία φορά που ο Πιερικός σημείωσε πέντε συνεχόμενες νίκες αγωνιζόμενος στο ελληνικό πρωτάθλημα. Στατιστικό στοιχείο, (από την αστείρευτη πηγή του Σ.Φ.Ι.Π., του Προέδρου του Στέλιου Καραγεώργη), που έχει τη δική του, ιδιαίτερη σημασία στην μεγάλη προσπάθεια που καταβάλλει ο μεγάλος σύλλογος της Κατερίνης την τελευταία περίοδο.

Τον τελευταίο καιρό έρχονται στη μνήμη μου στιγμές από τον Πιερικό της περιόδου 1983-1984 και 1990-1991, χρονιές που η ομάδα μας πρωταγωνίστησε στο πρωτάθλημα της Β’ εθνικής και πέτυχε την άνοδο στην Α’ εθνική. Δεν είναι λίγοι αυτοί που κάνουν τις ίδιες σκέψεις μαζί μου. Δεν είναι λίγοι αυτοί που ονειρεύονται το μεγάλο Πιερικό του ένδοξου παρελθόντος. Τον Πιερικό που έκανε γνωστή την Κατερίνη στο πανελλήνιο, τον Πιερικό που συγκίνησε χιλιάδες κόσμου, τον Πιερικό που αποτέλεσε την καλύτερη επαρχιακή ομάδα της δεκαετίας του ’60 και μια από τις καλύτερες του ’70.
Η προσπάθεια που γίνεται στην ομάδα τη φετινή χρονιά και ειδικά με την επανέναρξη του πρωταθλήματος χρειάζεται στήριξη από το φίλαθλο κόσμο της Κατερίνης. Το ποδόσφαιρο στην Κατερίνη έζησε μεγάλες στιγμές και το φίλαθλο κοινό της είναι απαιτητικό. Δύσκολοι καιροί, δύσκολες οικονομικές συγκυρίες θα μας πουν κάποιοι.

 

«Αυτή η ομάδα μου θυμίζει κάτι από τα παλιά…»,

«Είναι η ποιοτικότερη ομάδα των τελευταίων ετών…»,

«Αν δέσει ακόμη περισσότερο και γίνουν δυο, τρεις καλές προσθήκες θα δούμε καλύτερη μπάλα…»,

«Δεν γίναμε υπερομάδα αλλά φαίνεται ότι γίνεται δουλειά...»,

«Φτάνει πια η γκρίνια, φέτος βλέπουμε μπάλα…»,

«Αυτός είναι ΠΙΕΡΙΚΟΣ…».

Είναι λίγα από τα σχόλια που ακουστήκανε από τους φιλάθλους του Πιερικού μετά τον νικηφόρο αγώνα με την Βέροια. Και θα λέγαμε ότι αντικατοπτρίζουν την πραγματικότητα.

Σε μια πρόσφατη συζήτηση που είχα με μια παρέα νέων παλαίμαχων ποδοσφαιριστών άρχισα να συνειδητοποιώ ότι φύγαμε, πολύ άτσαλα από την εποχή που οι πρώην παίκτες ζήλευαν την τύχη των σύγχρονων και μπήκαμε στη φάση που οι πρώην αισθάνονται τυχεροί, επειδή πρόλαβαν να εξαργυρώσουν την ποδοσφαιρική αξία, υπεραξία της εποχής τους, σε αντίθεση με τους σημερινούς που έχασαν λεφτά, χάνουν λεφτά και θα χάνουν λεφτά, πιθανότατα μέχρι και το τέλος της καριέρας τους.

Το λουκέτο που παραμένει κλειδωμένο στην πόρτα των γηπέδων της Β’ και Γ’ κατηγορίας δείχνει το σημερινό μέγεθος του οικονομικού προβλήματος της ελαφριάς βιοτεχνίας ποδοσφαίρου της Ελλάδας. Κι είναι καθαρός οιωνός για τα διογκωμένα προβλήματα που θα βρει στην πόρτα της και η … βαριά βιοτεχνία, δηλαδή αυτή της Superleague.

Copyright © 2009-2017 ΣΦΙΠ . Με την επιφύλαξη παντός δικαιώματος.