ΣΦΙΠ facebook ΣΦΙΠ twitter ΣΦΙΠ google+ ΣΦΙΠ youtube ΣΦΙΠ dailymotion

Ο Κλεάνθης Βικελίδης γεννήθηκε το 1916 στην Θεσσαλονίκη και έγινε γνωστός ως ποδοσφαιριστής του Άρη. Είχε άλλα 8 αδέλφια από τα οποία τα 5 ήταν επίσης αθλητές του Άρη, ο αδελφός του Κώστας και ο Νικηφόρος που ήταν συμπαίκτες του στον Άρη και στην εθνική ομάδα. Έπαιξε με τον Άρη για πρώτη φορά τη σεζόν 1931/32 και σταμάτησε το ποδόσφαιρο το 1949. Στην πολύ επιτυχημένη καριέρα του με τον Άρη, κατέκτησε το πρωτάθλημα Ελλάδος του 1932 και του 1946, τα πρωταθλήματα Θεσσαλονίκης 1934, 1938, 1946 και 1949, το πρωτάθλημα Βορείου Ομίλου 1935 ενώ συμμετείχε με τον Άρη και στον τελικό του Κυπέλλου του 1940.

Χρίστηκε 7 φορές διεθνής με την εθνική Ελλάδας ανδρών και σκόραρε 4 φορές. Πρώτη του συμμετοχή στις 17 Μαΐου του 1936 στο Βουκουρέστι, όπου η Εθνική Ελλάδος ηττήθηκε με 5-2 από την αντίστοιχη της Ρουμανίας για το Βαλκανικό Κύπελλο, ενώ η τελευταία φορά που φόρεσε τη γαλανόλευκη φανέλα ήταν στις 23 Απριλίου του 1948 στο εντός έδρας φιλικό με την Τουρκία ως αρχηγός της Εθνικής Ελλάδος, όπου και σκόραρε το μοναδικό της τέρμα (1-3). Όταν σταμάτησε έγινε προπονητής και έκατσε στον πάγκο του Άρη (1953-54, 1958-59, 1961-62), του ΠΑΟΚ (1956-57) και του Απόλλωνα Καλαμαριάς (1960-61). Ο Βικελίδης απεβίωσε στις 4 Νοεμβρίου 1988. Aπό το 2004 το ποδοσφαιρικό γήπεδο του Άρη (ως τότε ήταν γνωστό ως "Γήπεδο Χαριλάου") φέρει το όνομά του. (πηγή: wikipedia).

Στις 8/6/62 ο Κλεάνθης Βικελίδης ανέλαβε προπονητής του Πιερικού, διαδεχόμενος τον Χάρυ Άουρετνίκ και καλούμενος να φέρει εις πέρας μια δύσκολη αποστολή. Απέμεναν μόλις 4 παιχνίδια στην τελική φάση της Β' Εθνικής και ο Πιερικός ήταν 2ος ισοβαθμώντας μάλιστα με άλλες 2 ομάδες, 2 βαθμούς πίσω από τον 1ο Ηρακλή Καβάλας που φάνταζε ως φαβορί εκείνη την στιγμή. Κατάφερε όμως να τερματίσει ισόβαθμος του Ηρακλή στην πρώτη θέση, και μετά στο μπαράζ να κερδίσει τον Ηρακλή και ταυτόχρονα την άνοδο στην Α' Εθνική. Το μπαράζ μάλιστα με προπονητή τον Βικελίδη, είχε γίνει στο γήπεδο που 42 χρόνια αργότερα πήρε το όνομά του!

Ενδιάμεσα, ο Πιερικός έχασε στον προημιτελικό του κυπέλλου από τον Απόλλωνα Αθηνών στην παράταση, αφού ισοφαρίστηκε στο τελευταίο λεπτό της κανονικής διάρκειας.

Επί των ημερών του Κλεάνθη Βικελίδη στο τιμόνι του Πιερικού (μόλις 27 μέρες), ο Πιερικός σε 6 αγώνες είχε 4 νίκες, 1 ισοπαλία, 1 ήττα και τέρματα 11-5.

Λόγω της διαμονής μου σε άλλη πόλη κι όχι στην Κατερίνη, έμαθα τα περί της εκδήλωσης και ειδικότερα το κομμάτι που αναφερόταν στον Πιερικό, από τα ΜΜΕ της Κατερίνης (κυρίως τα του ηλεκτρονικού τύπου).

Έδωσα τα συγχαρητήριά μου για την εκδήλωση γενικά, αλλά και ειδικά για την παραδοχή και την ανάδειξη μέσω των εκδηλώσεων, ότι ο Πιερικός είναι ίσως ο κυριότερος εκπρόσωπος και εκφραστής της κουλτούρας της Κατερίνης.

Δίνω και πάλι δημόσια τα συγχαρητήριά μου στον Δήμο Κατερίνης και τον Πολιτιστικό Οργανισμό του για τις εκδηλώσεις των Αικατερινείων.

Θα ήθελα όμως να αποκατασταθεί μια αδικία. Τιμήθηκαν στην εκδήλωση τα 7 άτομα που φόρεσαν την φανέλα με το εθνόσημο στο στήθος, εν όσω ήσαν παίκτες του Πιερικού. Τιμήθηκαν ακόμα οι 17 παίκτες που είχαν έστω και μια συμμετοχή την περίοδο 1962-63. Δύο τιμήσεις λοιπόν. Εκ παραδρομής πιστεύω,  έγιναν και δύο λάθη.

Στην πρώτη τίμηση δεν θα έπρεπε να είναι 7 τα άτομα, αλλά 8. Λείπει ο Γιώργος Κεφαλίδης. Το είχα αναρτήσει και παλαιότερα σαν πληροφορία, στο ιστολόγιο που διατηρούσαμε τότε, το παρουσιάζω και τώρα εδώ, αφού μετακομίσαμε. Παραθέτω απόκομμα της εφημερίδας "Αθλητική Ηχώ" (φύλλο 20/1/1964). Στην σύνθεση του Πιερικού φαίνεται καθαρά ότι συμμετέχουν με το Νο2 ο Κεφαλίδης και με το Νο11 ο Χριστοφορίδης. Λίγες μέρες πριν και λίγες μέρες μετά από αυτό το παιχνίδι που αναφέρω, η Εθνική είχε δώσει δύο παιχνίδια (παραθέτω τμήματα αρχείου της ΕΠΟ). Φαίνεται καθαρά ότι και οι δύο παίκτες μας συμμετείχαν στα δύα αυτά παιχνίδια της Εθνικής, και οι δύο παίκτες μας φορούσαν τα ίδια νούμερα στις φανέλες της Εθνικής (2 και 11), και οι δύο παίκτες μας είχαν 2 συμμετοχές συνολικά με την Εθνική, παίζοντας μάλιστα στα ίδια δύο παιχνίδια.

Τιμήθηκε όμως ο ένας από αυτούς, κι ο άλλος όχι... Βέβαια οφείλουμε να αναγνωρίσουμε ότι είναι μικρό το λάθος, αφού κι η ΕΠΟ κάνει το ίδιο αναφέροντας στην φωτογραφία τον Κεφαλίδη ως παίκτη της ΑΕΚ. Το λάθος όμως δεν παύει να είναι λάθος, έστω κι αν είναι μικρό. Οφείλουμε να μεταδίδουμε σωστά την Ιστορία του Πιερικού κι εμείς σαν ΣΦΙΠ το προσπαθούμε... Οι παίκτες λοιπόν που φόρεσαν την φανέλα της Εθνικής ενώ φορούσαν και την του Πιερικού είναι 8 και δεν είναι 7.

Το δεύτερο λάθος είναι στην δεύτερη τίμηση. Την περίοδο 1962-63, πραγματικά είχαν έστω μια συμμετοχή στην ομάδα 17 παίκτες.

Μυστακίδης Νάκος 35
Σιδηρόπουλος Θόδωρος 35
Δρανδάκης Βαγγέλης 34
Κεφαλίδης Γιώργος 34
Φουλίδης Πόλυς 33
Ταξίδης Αλέκος 33
Πορτοκαλίδης Παράς 33
Χριστοφορίδης Γιαννάκος 31
Ορφανίδης Κώστας 30
Αμανατίδης Λάκης 29
Κιζίρογλου Θόδωρος 22
Θεοδωρίδης Χρήστος 18
Φελεκίδης Γιάννης 13
Μπίκας Κώστας 12
Αναστασιάδης Τάσος 10
Πουτσίκης Αδάμος 3
Καραφουλίδης Βαγγέλης 2

Αναλυτικά μπορείτε να δείτε και τις συμμετοχές παιχνίδι με παιχνίδι εδώ: Κάνοντας τον παραλληλισμό του ποιοι τιμήθηκαν και ποιοι είχαν συμμετοχές, βλέπουμε ότι δεν τιμήθηκαν οι Αδάμος Πουτσίκης και Γιάννης Φελεκίδης. Αντ' αυτών τιμήθηκαν οι Γιάννης Μαρινόπουλος και Χρήστος Τσίρος που ναι μεν ανήκαν στον Πιερικό, αλλά δεν είχαν επίσημη συμμετοχή την συγκεκριμένη περίοδο.

Καλό θα ήταν, ο Πολιτιστικός Οργανισμός του Δήμου Κατερίνης, να τιμήσει έστω και εκ των υστέρων αυτά τα τρία πρόσωπα που εκ παραδρομής αγνοήθηκαν. Ή και να μην τα τιμήσει, τουλάχιστον να αναφερθεί επίσημα στα πραγματικά στοιχεία που παρέθεσα. Ποτέ δεν είναι αργά για την αποκατάσταση...

Λούκας Χάρυ Άουρετνίκ (2 τόνοι, προ-προπαραλήγουσα και λήγουσα για τους γερμανομαθείς...)

O Lukas "Harry" Aurednik ήταν Αυστριακός ποδοσφαιριστής και προπονητής. Γεννήθηκε στις 20 Φεβρουαρίου 1918 στη Βιέννη. Ξεκίνησε την καριέρα του σε μικρό σύλλογο (Staatsfabrik) πριν ενταχθεί στην Ραπίντ Βιέννης το 1935. Το 1938 εντάχθηκε στην Neuendorf και το 1940 στη Bruenn (Μπρνο), στην κατεχόμενη Τσεχία. Με την Bruenn, ο Aurednik κέρδισε το πρωτάθλημα το 1943. Τον επόμενο χρόνο έπαιξε στην Markesdorf και το 1945 επέστρεψε στην Rapid. Μετά τον πόλεμο, ο Aurednik έπαιξε στη Γαλλία (RC Roubaix) πριν επιστρέψει και πάλι στην Αυστρία, για να διαπρέψει ως κορυφαίος αμυντικός στην Αούστρια Βιέννης (1948-1953). Μετά το 1953, έπαιξε σε γαλλικές ομάδες (Λενς και Χάβρη), πριν σταματήσει την καριέρα του.
Όταν σταμάτησε, ο Aurednik ασχολήθηκε με την προπονητική. Το 1960, κατά τη διάρκεια της πρώτης χρονιάς της ελληνικής Α' Εθνικής, ανέλαβε την ΑΕΚ και παραλίγο να πάρει πρωτάθλημα, χάνοντας τον τίτλο την τελευταία αγωνιστική. Μετά την ΑΕΚ, ανέλαβε προπονητής στον νεοϊδρυθέντα Πιερικό.

Επί των ημερών του, ο Πιερικός σε 37 αγώνες είχε 26 νίκες, 7 ισοπαλίες, 4 ήττες, με τέρματα 116-22. Η ήττα στην Καβάλα από τον τοπικό Ηρακλή στις 3/6/62 και η διαφαινόμενη αποτυχία ανόδου, αποτέλεσε την αιτία λύσης της συνεργασίας του με τον Πιερικό, παραδίδοντας την σκυτάλη στον Κλεάνθη Βικελίδη.

Ο Άουρετνίκ φεύγοντας από τον Πιερικό, συνέχισε ως προπονητής του Εθνικού Πειραιώς. Κατάφερε μάλιστα και έφερε στην ομάδα του Εθνικού τον γυιό του, τον Γιούργκεν. Χαρακτηριστικό του Χάρυ, ήταν ότι αρεσκόταν να παίζει ποδόσφαιρο και να συμμετέχει στα φιλικά παιχνίδια, και στα εσωτερικά διτέρματα της ομάδας του... Θυμάμαι χαρακτηριστικά ψάχνοντας εφημερίδες της εποχής, έπεσα σε ρεπορτάζ της ομάδας του Εθνικού, που περιέγραφε φιλικό εναντίον της 2ης ομάδας. Στην σύνθεση της μιας ομάδας ο μπαμπάς (Άουρετνίκ Ι) και στην σύνθεση της άλλης ο γυιός (Άουρετνίκ ΙΙ)...
 
Ο Harry Aurednik πέθανε στις 2 Ιουνίου 1997.

Σαν σήμερα, 3 Οκτώβρη του 1997, άλλη μια μεγάλη απώλεια για την οικογένεια του Πιερικού. Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 41 ετών, ο παλαίμαχος ποδοσφαιριστής μας Λάκης Κοκτσίδης.

( Πασχάλης Κουϊμτζίδης και Λάκης Κοκτσίδης, πριν από το πρώτο εντός έδρας παιχνίδι μας στις 26/10/1975, μετά την επάνοδό μας στην Α' Εθνική )

Ο Λάκης επί μια δεκαετία σχεδόν -την 2η του Πιερικού-, ήταν ο βασικός αριστερός μπακ της ομάδος μας. Συνέχισε έτσι την παράδοση σε αυτή τη θέση, που είχε ξεκινήσει την πρώτη δεκαετία ένας άλλος μεγάλος που κι αυτός δεν είναι πια κοντά μας, ο Νάκος Μυστακίδης.

Πέρασε κιόλας ένας χρόνος από τότε που έφυγε από κοντά μας ο Θεόφιλος Πουζουκλίδης η θρυλική μορφή της Πιερικής κερκίδας της δεκαετίας του ΄80. Ο Θεόφιλος, μασκότ της Θύρας 7, ενέπνευσε τον παλμό και τον ενθουσιασμό στους οπαδούς του Πιερικού μας και συνέδεσε το όνομά του με την χρονιά που ο Πιερικός κατέκτησε για τελευταία φορά το πρωτάθλημα της Β' εθνικής την περιόδο 1983/1984.

Τιμούμε τη μνήμη του και υπενθυμίζουμε στους φίλους μας ότι αύριο Κυριακή τελείται το ετήσιο μνημόσυνό υπέρ αναπαύσεως της ψυχής του.

Αιωνία σου η μνήμη αγαπημένε μας Θεόφιλε

Copyright © 2009-2017 ΣΦΙΠ . Με την επιφύλαξη παντός δικαιώματος.