ΣΦΙΠ facebook ΣΦΙΠ twitter ΣΦΙΠ google+ ΣΦΙΠ youtube ΣΦΙΠ dailymotion

Εργασίες Αναβάθμισης

Γίνεται αναβάθμιση του Ιστότοπού μας.

Έχει αρχίσει η μεταφορά των άρθρων από το pierikos.info/site προς εδώ. Σε λίγες μέρες θα τελειώσει αυτή η μεταφορά, και ο παλιός ιστότοπος θα μείνει μόνο με τα στοιχεία (αγώνες - βαθμολογίες κλπ) του πρωταθλήματος που τρέχει, μέχρι να βρεθεί κάποιος τρόπος προβολής τους εδώ, κάτι που προς το παρόν είναι αδύνατον λόγω ασυμφωνίας λογισμικών...

Η πενηντάχρονη ιστορία του Πιερικού μας είναι κοσμημένη με πολλές και αξιοσέβαστες παρουσίες, τόσο από ποδοσφαιριστές, όσο και από παράγοντες και φιλάθλους.Υπάρχει όμως μια ξεχωριστή, μια ιδιαίτερη φυσιογνωμία που καταδεικνύει την πολύπλευρη και πολυδιάστατη απήχηση της ομάδας μας σε όλη την κοινωνία.Μια δυναμική γυναίκα, ένα σωστό, σκληρό αντράκι, μια σπουδαία Κυρία, η Μαρία Κάκαλου έχει αφήσει τα δικά της αποτυπώματα στο γήπεδο του Πιερικού από το 1961 έως το 1979. Την συναντήσαμε πριν από λίγους μήνες στο σπίτι της, όπου μας δέχτηκε με ιδιαίτερη χαρά και συγκίνηση στο άκουσμα της λέξης Πιερικός.

Σε μια εποχή που στον Πιερικό επιχειρούμε την προσέλκυση νέων φιλάθλων, δυστυχώς χάνουμε παραδοσιακούς πιστούς φίλους του συλλόγου.

Ο Γιώργος Λαζαρίδης έγραψε τη δική του ιστορία ως φίλαθλος του Πιερικού, ως αυστηρός και δίκαιος κριτής, αλλά πάντα ως πιστός φίλος της ομάδας της Κατερίνης. Ο Πιερικός αποτελούσε για τον Γιώργο σημαντικό κομμάτι της ζωής του. Και για τον Σύλλογο Φίλων Ιστορίας Πιερικού ο Γιώργος Λαζαρίδης θα έχει ξεχωριστή θέση στην τεράστια συλλογή των ιστορικών φυσιογνωμιών του Πιερικού μας.

Γεννήθηκε στην Κατερίνη το 1940 και διακρίθηκε ως ιεροψάλτης με πλούσιο δισκογραφικό έργο σε ψηφιακούς δίσκους, ύμνους της Θείας λειτουργίας, μεγάλων δεσποτικών εορτών και της αγίας και μεγάλης εβδομάδας. Συμμετείχε στην εκπομπή της ΕΤ 3 "Έλληνες καλλιτέχνες στον Βορειοελλαδικό χώρο".

Ο Σ.Φ.Ι.Π. εκφράζει τα θερμά συλλυπητήρια στην οικογένεια του αείμνηστου Γιώργου Λαζαρίδη.

ΤΟ ΔΣ ΤΟΥ Σ.Φ.Ι.Π.

Πιερικός 2011, πενήντα χρόνια Πιερικός.
Κατερίνη-Πιερία 2011, σχεδόν 100 χρόνια ιστορία, χωρισμένη στα δύο.
Πριν και μετά τη γέννηση του Πιερικού.
Δεν είναι τα ίδια χρόνια.
Υπάρχει διαφορά.
Υπάρχει ο Πιερικός με την Ιστορία του, να θυμίζει σ' αυτόν τον τόπο, ότι υπάρχει κάτι το ξεχωριστό, το τυχερό, το ευλογημένο.
Υπάρχουν εκλεκτά μέλη της Πιερικής κοινωνίας, που ακολούθησαν με συνέπεια αυτή τη συνύπαρξη από τη γέννηση της μέχρι σήμερα και πιστεύουμε ότι είναι κι αυτοί άνθρωποι ξεχωριστοί, τυχεροί κι ευλογημένοι.
Άνθρωποι απλοί μα φωτεινοί αστέρες, άνθρωποι λιτοί αλλά "φορτωμένοι" με αξίες και αγαθά. Αγαθά ψυχικά, πνευματικά, κοινωνικά, υλικά. Απ' όλα τα καλά.
Είναι μια ξεχωριστή κατηγορία ανθρώπων της κοινωνίας μας, που τους θεωρούμε πρεσβευτές μας και συμβολίζουν την αξία του κοινωνικού μας περίγυρου.
Ένας από τους εκπρόσωπους αυτής της κατηγορίας των ανθρώπων είναι και ο Θεόδωρος Κιζίρογλου.
Πατέρας, φίλος, εργάτης, ποδοσφαιριστής, προπονητής, αγωνιστής, αρχηγός, νοικοκύρης, αστέρας, με μια λέξη αν θέλετε καλύτερα: Άνθρωπος
Δεν υπερβάλουμε, το αντίθετο, και λίγα λέμε.
Η τιμημένη μελανόλευκη φανέλα με το Νο 5 στη πλάτη της δέχτηκε μέσα της ,για μια δεκαετία, τη φλογερή καρδιά του.
Προτείνουμε όμως τα υπόλοιπα να τ' ανακαλύψουμε στη σύντομη κουβέντα μας με τον ίδιο τον πρωταγωνιστή.
Αγαπητοί φίλοι της Ιστορίας του Πιερικού, ο Θεόδωρος Κιζίρογλου:

Θόδωρος Κιζίρογλου

ΣΦΙΠ: Αξιότιμε κύριε Θόδωρε Κιζίρογλου, πότε γεννήθηκες και ποια είναι η οικογενειακή σου κατάσταση;
Θ.Κ.: Γεννήθηκα στις 28 Ιανουαρίου 1939. Παντρεμένος με τη Άννα, πατέρας 2 παιδιών και παππούς 2 αγοριών, που αγαπούν εκτός από μένα και το ποδόσφαιρο.
ΣΦΙΠ: Πότε ξεκίνησες το ποδόσφαιρο;
Θ.Κ.: Το έτος 1957. Δειλά βήματα και πρώτη γνωριμία του ποδοσφαίρου στην ομάδα του Ν. Κεραμιδίου Κατερίνης. Ο απόλυτος ερασιτεχνισμός.
ΣΦΙΠ: Σε ποια ομάδα πρωτόπαιξες;
Θ.Κ.: Στον Μέγα Αλέξανδρο Κατερίνης και αμέσως μετά στον νεοϊδρυθέντα Πιερικό.
ΣΦΙΠ: Πως ήταν οι πρώτες μέρες, όταν ιδρύθηκε ο Πιερικός το 1961, σε ποια θέση έπαιζες και ποιο νούμερο φορούσες στη φανέλα σου;
Θ.Κ.: Πρωτόγνωρες στιγμές. 'Όλη η πόλη ζούσε, ανέπνεε και αγωνιούσε ώστε να πετύχει το εγχείρημα της συνένωσης, πρωτοποριακό για τα δεδομένα της εποχής. Μοναδικές εμπειρίες. Αξέχαστες στιγμές. Ξεκίνησα επιθετικός με τον αριθμό 11. Σύντομα γύρισα στην άμυνα με τον αριθμό 5, όπου και καθιερώθηκα.
ΣΦΙΠ: Οι πιο δυνατές αναμνήσεις σου, από τον τελικό του 1963 με αντίπαλο τον Ολυμπιακό;
Θ.Κ.: Δυσκολευτήκαμε γιατί πρώτη φορά παίζαμε βράδυ με προβολείς. Ήμαστε όμως όλοι περήφανοι για τη συμμετοχή μας στον τελικό του κυπέλλου. Παρά το 3-0 οι αντίπαλοί μας, μας συγκίνησαν, παραδεχόμενοι τη δύναμή μας και το αγωνιστικό μας πάθος.
ΣΦΙΠ: Πότε έπαιξες για τελευταία φορά στον Πιερικό;
Θ.Κ.: Την περίοδο 1970-71.
ΣΦΙΠ: Σε ποιες ομάδες έπαιξες μετά τον Πιερικό και πότε κρέμασες τα ποδοσφαιρικά σου παπούτσια;
Θ.Κ.: Στην Α.Ε. Λάρισας τις περιόδου 1971-74, όπου βάλαμε τις βάσεις για τη δημιουργία της μετά από χρόνια πρωταθλήτριας Ελλάδος. Έτσι τελείωσα την ποδοσφαιρική μου διαδρομή.
ΣΦΙΠ: Πόσες συμμετοχές και πόσα γκολ έχεις με τον Πιερικό;

Θ.Κ.: Οι συμμετοχές μου πλησιάζουν τις 270. Πέτυχα 7 γκολ, μάλιστα τα 3 από αυτά σε μία ομάδα, τον Εθνικό Πειραιώς.
ΣΦΙΠ: Ποιον προπονητή ξεχώρισες στην καριέρα σου;
Θ.Κ: Τον Μπέκι Μπερταλάυ γιατί ήταν δίκαιος και μοναδικός στη δουλειά του.
ΣΦΙΠ: Ποιον παίκτη του Πιερικού θεωρείς ισάξιό σου στη θέση που έπαιζες;
Θ.Κ.: Τον Άρη Τραγανό. Μεγάλο ταλέντο. Άδικα δεν αγωνίσθηκε στην Εθνική Ελλάδος των ανδρών.

ΣΦΙΠ: Στις 11 Απριλίου 1965 ο Πιερικός νίκησε τη Δόξα μέσα στη Δράμα με 1-0. Το γκολ της νίκης το πέτυχε ο Φουλίδης με πέναλτι, το οποίο καταλόγισε ο Γερμανός διαιτητής του αγώνα Μανφέιν, στον Φελεκίδη. Τι θυμάσαι χαρακτηριστικά από το συγκεκριμένο παιχνίδι;
Θ.Κ.: Φοβηθήκαμε για τη σωματική μας ακεραιότητα. Προσπαθούσαν να μας τρομοκρατήσουν γιατί η Δόξα κινδύνευε βαθμολογικά. Με τη λήξη του αγώνα δεχτήκαμε το κυνηγητό 300 περίπου φιλάθλων της Δράμας. Χαρακτηριστικά ο τότε στρατευμένος συμπαίκτης μας Γιάννης Φελεκίδης ζήτησε βοήθεια από τους στρατιώτες φιλάθλους που παρακολουθούσαν το αγώνα. Εγώ για να γλιτώσω διείσδυσα ανάμεσα στους Αστυνομικούς.
ΣΦΙΠ: Κάποιο άλλο παιχνίδι που σου έχει μείνει βαθιά χαραγμένο στη μνήμη σου;
Θ.Κ.: Στην Κατερίνη στον αγώνα Πιερικός - Παναθηναικός το 1965. Ο Διαιτητής ακύρωσε τέσσερα έγκυρα γκολ, που πετύχαμε σε βάρος των φιλοξενουμένων. Τελικό 3-1.
ΣΦΙΠ: Εκτός από ποδοσφαιριστής υπήρξες βοηθός προπονητή και προπονητής στον Πιερικό μας. Ποιες περιόδους ήσουν στην ομάδα με την ιδιότητα αυτή, ποια από αυτές τις περιόδους ξεχωρίζεις πιο πολύ και γιατί;

Θ.Κ.: Έχω τη μοναδική χαρά και τιμή να είμαι ο μακροβιότερος προπονητής του Πιερικού. Ξεκίνησα βοηθός του Μάρκοβιτς το 1977. Πρώτος προπονητής πολλές φορές ιδιαίτερα μετά την απομάκρυνση συναδέλφων. Ξεχώρισα τη συνεργασία μου με τον Μπούτζακ το 1985, γιατί παρά τον υποβιβασμό στη Β' εθνική, ο Πιερικός δεχόταν συγχαρητήρια για την αγωνιστική του απόδοση, από όλους.
ΣΦΙΠ: Τι σημαίνει στη ζωή σου το όνομα Πιερικός;
Θ.Κ.: Χωρίς να υπερβάλλω ο Πιερικός είναι η ίδια μου η ζωή. Καθόρισε και διαμόρφωσε την προσωπική μου πορεία. Σκιαγράφησε την ταυτότητά μου.
ΣΦΙΠ: Οι εποχές έχουν αλλάξει στο σύγχρονο ποδόσφαιρο. Τι έχεις να ευχηθείς στον Πιερικό του σήμερα και στα νέα παιδιά που ασχολούνται με το ποδόσφαιρο;
Θ.Κ.: Είναι βέβαιο ότι το σημερινό ποδόσφαιρο διακρίνεται για τη σκοπιμότητά του, που θέλει τον ποδοσφαιριστή να αγωνίζεται στοχεύοντας το αποτέλεσμα. Τίποτε δεν θα πετύχουν τα νέα παιδιά, αν δεν αγαπήσουν πρώτα και πάνω απ' όλα τη φανέλα.
ΣΦΙΠ: Ευχαριστούμε θερμά ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΦΙΛΩΝ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΠΙΕΡΙΚΟΥ
Θ.Κ.: Σας ευχαριστώ πολύ κι εγώ. Σας συγχαίρω γιατί με το ρομαντισμό και την αγάπη σας για το Σύλλογο, συμβάλλετε στο να μείνει ζωντανή η ιστορία και η ιδέα που λέγεται ΠΙΕΡΙΚΟΣ.

1982: Η χρονιά που σημάδεψε την ιστορία του μπάσκετ της Κατερίνης - Ο Πιερικός στο μπαράζ της Λάρισας και η άνοδος στην Α'  εθνική.

 

 

Με μεγάλη τιμή και δέος επισκέφτηκα τον μεγάλο άσσο του Πιερικού μας Θόδωρο Σιδηρόπουλο. Ο Εγγλέζος, όπως τον αποκαλούσαν στη δεκαετία του ’60, πρόθυμα, μαζί με την σύζυγο, τα παιδιά και τα εγγόνια του, άνοιξε την πόρτα του σπιτιού του στο Σύλλογο μας και μιλήσαμε για το ένδοξο παρελθόν.

Γεννήθηκε το 1939. Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο το 1957 στον Όλυμπο Κατερίνης. Από το 1961 έως το 1968 αγωνίστηκε με τα μελανόλευκα του Πιερικού. Ένα χτύπημα στο κεφάλι σε ένα ματς με τον Εδεσσαικό το 1965 και τα γεγονότα της Χούντας το 1967, ήταν οι λόγοι που του στέρησαν τη συμμετοχή σε λίγα μόνο παιχνίδια. Αγωνίστηκε στα χαφ με το νούμερο έξι στην πλάτη και σημείωσε με τον Πιερικό 16 τέρματα. Το παρατσούκλι «Εγγλέζος» οφείλεται, όπως ανέφερε και ο ίδιος, από το στυλ του τρεξίματος του μέσα στους αγωνιστικούς χώρους.

Ο τελικός κυπέλου με τον Ολυμπιακό το 1963 αποτελεί την κορυφαία στιγμή της καριέρας του. Σ’ αυτό το παιχνίδι, για τον κ. Θόδωρο, ο Πιερικός θα μπορούσε να κατακτήσει το κύπελο αν ο αγώνας διεξάγονταν με ίσους όρους και χωρίς τις παρεμβάσεις του Αθηναϊκού κατεστημένου.
Δεν θα σβήσει από τη μνήμη του ένα ματς με την ΑΕΚ το 1964, με προπονητή τον Πέτροβιτς. Σ’ αυτό το παιχνίδι η μονομαχία του με έναν σκληροτράχηλο Αιγύπτιο επιθετικό της αντιπάλου τράβηξε την προσοχή και κράτησε αμείωτο το ενδιαφέρον 10000 θεατών, (ανάμεσα τους 50 πούλμαν της ΑΕΚ), που χειροκροτούσαν ασταμάτητα. Όμως ο πιο δύσκολος αντίπαλος του ήταν ο Γιώργος Κούδας, που θα τον θυμάται έντονα.

Με κολακευτικά λόγια μίλησε ο κ. Θόδωρος για τους διοικούντες εκείνης της εποχής, καθώς αντιμετώπιζαν τους ποδοσφαιριστές σαν δικά τους παιδιά και τους αγαπούσαν ιδιαίτερα.
Η αγάπη του κόσμου όμως ήταν απερίγραπτη καθώς οι ποδοσφαιριστές αποτελούσαν τα ινδάλματα για κάθε Κατερινιώτη. Όπως μας δήλωσε η σύζυγος του, η γλυκύτατη κ. Χρυσούλα (σπουδαία συνομιλήτρια), οι παίκτες του Πιερικού ήταν κατά κάποιο τρόπο, εκείνη την περίοδο, ανώτεροι ακόμη και από τους επιστήμονες της Κατερίνης και πόλος έλξης για το ωραίο φύλο
.
O Πιερικός ήταν η ανάπτυξη της Κατερίνης
Κάνοντας λόγο για την σημερινή οικονομική κρίση ο Θόδωρος τη θεωρεί μηδαμινή σε σύγκριση με εκείνη την περίοδο. Σε εκείνες τις δύσκολες εποχές ο Πιερικός ήταν η ανάπτυξη της Κατερίνης, η αφορμή για τη συγκέντρωση χιλιάδων ανθρώπων στην πόλη μας, με συνέπεια να κινείται το χρήμα και η πόλη να παραμένει ζωντανή. Ο Πιερικός ήταν η καλύτερη διαφήμιση για την Πιερία, ήταν ο λόγος για να γίνει γνωστή η Κατερίνη, η αιτία για την προβολή της επαρχίας μας σε όλη την Ελλάδα.
Ώρες ατέλειωτες να μιλούσαμε με τον Θόδωρο δεν θα σταματούσαμε ποτέ. Οι στιγμές που έζησε με την αγαπημένη ομάδα του είναι αμέτρητες, ιδιαίτερες και μοναδικές. Αγάπησε έντονα τον Πιερικό, μάτωσε τη φανέλα, τίμησε το σύλλογο της καρδιάς του δίνοντας τον καλύτερο του εαυτό μέσα στο γήπεδο.

Εύχεται στους σημερινούς ποδοσφαιριστές του Πιερικού να αγαπούν πρώτα την ομάδα που αγωνίζονται και μετά τα χρήματα που εισπράττουν. Κάνει έκκληση και στον κόσμο της Κατερίνης να συσπειρωθεί, όσο το δυνατό περισσότερος, κοντά στην ομάδα και να την αγαπήσει αληθινά.
Θόδωρε, ο Σύλλογος Φίλων Ιστορίας Πιερικού σε ευχαριστεί θερμά.

*Οι φωτογραφίες είναι από το προσωπικό αρχείο του Θόδωρου Σιδηρόπουλου

Copyright © 2009-2017 ΣΦΙΠ . Με την επιφύλαξη παντός δικαιώματος.